Salut tout le monde!
Even snel een berichtje voordat ik mijn bed in duik.
Gister moesten we om 7 uur op en uiteindelijk, nadat we Jan bij Charles de Gaulle af hebben gezet, waren we rond half 1 bij de familie Lenoir. Eerst alle spullen uitladen en toen lunchen. Het was allemaal heel erg gezellig en het was erg warm!
Toen kwam het moment dat mama wegging... snik snik. Gelukkig was dat gevoel vrijwel meteen weer weg en ben ik met Joséphine en Séverine (la mère) naar de twee stations gelopen, hebben ze me de school van Joséphine laten zien en zijn we nog even langs de supermarkt geweest, die heel toevallig open was.
Daarna had ik gelukkig even de tijd om op mijn kamer wat te rommelen, mijn kleren uit te pakken en alles een plaatsje te geven.
Na het eten hebben we een film (met franse ondertiteling) gekeken en ben ik daarna meteen naar bed gegaan.
Vandaag was mijn eerste echte dag. Ik was alleen met Joséphine, want Anne-Caroline was al naar de crêche. We hebben de hele dag samen gespeeld en het was heel erg gezellig.
Voor nu was dat het wel weer. Je suis très fatigué, dus ik duik snel mijn bed in!
Liefs Margot
maandag 31 augustus 2009
vrijdag 28 augustus 2009
48, 47, 46, 45.....
Raar, over 48 uur zit ik al zo'n 4 uur in de auto. Waarschijnlijk ben ik dan hartstikke zenuwachtig, iets wat nu nog best meevalt... gelukkig.
Het is wel een beetje vreemd, want langzaam verdwijnen al mijn spullen in dozen en tassen. Alles moet mee, want ik kan niet zomaar op en neer vanuit Parijs komen om even snel iets op te halen. Ook de voorbereidingen voor mijn afscheidsfeestje van vanavond zijn al in volle gang.
Als ik erover nadenk en me probeer voor te stellen hoe het zal zijn om een jaar in Parijs te wonen, dan heb ik nog niet echt een beeld voor me. Misschien ook wel logisch, omdat het natuurlijk een hele andere manier van leven is en ik nu nog niet weet hoe die is. Maar ik laat het allemaal maar gewoon over me heen komen en dan zie ik wel hoe ik het ga vinden. Ik ben er in ieder geval van overtuigd dat ik een hartstikke leuke tijd zal gaan hebben.
In het begin zal het wel wennen zijn, maar dat is altijd zo wanneer iets helemaal nieuw en onbekend is. Maar als ik dan uiteindelijk mijn plekje heb gevonden dan gaat het helemaal goed komen!
Misschien weten de meeste mensen nog niet eens in wat voor gezin ik kom. Dat zal ik dan nu meteen maar even vertellen. Ik kom in een gezin met een papa (Pascal), een mama (Séverine) en twee dochters van 7 en 2 jaar: Joséphine en Anne-Caroline.
De kleinste heb ik al ontmoet toen ik samen met mama daar ben geweest op sollicitatie, echt een schatje. De oudste heb ik nog niet ontmoet.
Séverine mailde me gisteren en vertelde dat Joséphine heel nieuwsgierig naar me was. Ze wilde wel gaan zwemmen met mij, want ze hoeft donderdag pas naar school en dus hebben we dan nog drie dagen om elkaar een beetje te leren kennen. Maar ze vroeg zich toch wel af of ik kon zwemmen. Ik vond dat erg grappig, net alsof ze de kinderen hier niet leren zwemmen.
Ik ga nu toch maar weer eens verder met de voorbereidingen voor vanavond, want er moet toch nog wel het een en ander gebeuren. Tot vanavond allemaal en jullie horen wel weer van me!
Liefs Margot
Het is wel een beetje vreemd, want langzaam verdwijnen al mijn spullen in dozen en tassen. Alles moet mee, want ik kan niet zomaar op en neer vanuit Parijs komen om even snel iets op te halen. Ook de voorbereidingen voor mijn afscheidsfeestje van vanavond zijn al in volle gang.
Als ik erover nadenk en me probeer voor te stellen hoe het zal zijn om een jaar in Parijs te wonen, dan heb ik nog niet echt een beeld voor me. Misschien ook wel logisch, omdat het natuurlijk een hele andere manier van leven is en ik nu nog niet weet hoe die is. Maar ik laat het allemaal maar gewoon over me heen komen en dan zie ik wel hoe ik het ga vinden. Ik ben er in ieder geval van overtuigd dat ik een hartstikke leuke tijd zal gaan hebben.
In het begin zal het wel wennen zijn, maar dat is altijd zo wanneer iets helemaal nieuw en onbekend is. Maar als ik dan uiteindelijk mijn plekje heb gevonden dan gaat het helemaal goed komen!
Misschien weten de meeste mensen nog niet eens in wat voor gezin ik kom. Dat zal ik dan nu meteen maar even vertellen. Ik kom in een gezin met een papa (Pascal), een mama (Séverine) en twee dochters van 7 en 2 jaar: Joséphine en Anne-Caroline.
De kleinste heb ik al ontmoet toen ik samen met mama daar ben geweest op sollicitatie, echt een schatje. De oudste heb ik nog niet ontmoet.
Séverine mailde me gisteren en vertelde dat Joséphine heel nieuwsgierig naar me was. Ze wilde wel gaan zwemmen met mij, want ze hoeft donderdag pas naar school en dus hebben we dan nog drie dagen om elkaar een beetje te leren kennen. Maar ze vroeg zich toch wel af of ik kon zwemmen. Ik vond dat erg grappig, net alsof ze de kinderen hier niet leren zwemmen.
Ik ga nu toch maar weer eens verder met de voorbereidingen voor vanavond, want er moet toch nog wel het een en ander gebeuren. Tot vanavond allemaal en jullie horen wel weer van me!
Liefs Margot
Abonneren op:
Reacties (Atom)
