Des enfants malades.

Sinds dat ik hier ben, heb ik al een paar keer ondervonden dat het érg zwaar kan zijn om kinderen te hebben. Nu heb ik zelf nog niets eens kinderen, maar soms voelt het natuurlijk wel alsof het mijn kinderen zijn.
Maar goed, daar wilde ik het niet over hebben. Wat ik wel even wilde zeggen, is dat ik echt heel erg veel respect heb gekregen voor ouders. Natuurlijk had ik dat al wel, maar als je zelf voor kinderen moet zorgen dan merk je eigenlijk pas hoe moeilijk en vooral zwaar het kan zijn. Er zijn ook genoeg leuke momenten waar je dan wel weer heel erg veel energie en enthousiasme uithaalt, maar het is lang niet altijd even leuk.

Toen ik maandagavond, na het schrijven van mijn blog, in bed lag en bijna in slaap was, moest ik tóch nog even naar de wc. Net toen ik naar de wc wilde gaan, riep Joséphine mij. Ze kon niet slapen. Ik zei tegen haar dat ze het gewoon moest blijven proberen en dat ik dat dan ook weer zou gaan doen. Ik was op de badkamer en de deur ging open, het was Joséphine. Het enige wat ze zei was: "Ik moet overgeven." Nog nét op tijd heb ik haar toen boven de wc geduwd, dat was maar goed ook. Nadat ik dacht dat alles er wel uit was, heb ik haar opgepakt en zijn we naar beneden gegaan, waar ik Séverine en Pascal wakker heb gemaakt.
Eerst was AC dus al de hele dag ziek en nu J dus ook nog! Joséphine heeft uiteindelijk de nacht bij haar ouders in bed doorgebracht. Vlak voordat ik sliep, kwam Pascal nog even zeggen dat hij opa had gebeld voor morgen, zodat ik wel gewoon naar school kon.

Eenmaal op school was het wel een interessante les, maar halverwege werd ik gebeld. Het was Pascal die me vertelde dat ze van de crèche hadden gebeld, omdat AC nog steeds ziek was. Opa heeft haar uiteindelijk opgehaald, maar Pascal vroeg me dus wel of ik meteen na de les naar huis kon komen om verder voor de kinderen te zorgen. Dan zeg je natuurlijk geen nee, want ook dit soort dingen horen bij mijn werk.

Ook woensdag was J nog een beetje ziek. Ze ging niet naar de tennisles, maar 's middags wel naar de muziek- en tekenles. Toen de kinderen 's avonds eenmaal in bed lagen had ik het echt helemaal gehad. Ik was werkelijk gesloopt. Drie dagen voor zieke kinderen zorgen is écht heel erg zwaar!!
Gelukkig kon ik de volgende dag uitslapen en had ik afgesproken met Lissi, want ik was wel echt toe aan een gezellig middagje, zonder kinderen.
Samen met Lissi heb ik een cadeautje voor Saskia (ook een au pair) gekocht, want die gaf zaterdagavond een feestje. Daarna zijn we nog even wat winkels binnen gewandeld, maar we hebben verder niks gekocht.

Vrijdag werkte Pascal thuis en zou hij de kinderen ophalen. Dat kwam me wel goed uit, want dan had ik nog even lekker wat tijd voor mezelf. Toen de kinderen eenmaal thuis waren zijn we naar de kamer van Joséphine gegaan en hebben we getekend. Het was heel erg gezellig!
Na het bad en het avondmaal zijn we weer naar boven gegaan en hebben we nog een tekening gemaakt. Ofja, ik heb een kleurplaat gemaakt, want vaak weet ik echt niet wat ik moet tekenen... ik ben er ook niet zo goed in, haha.
Na een tijdje begon AC zich te vervelen en ging ze op mij springen. Eigenlijk niet echt op mij, maar ze sprong naar me toe en dan tilde ik haar op. Het was echt heel erg grappig. Daarna ging ze bij J op haar rug zitten, zodat ze paardje konden spelen, maar AC viel er steeds af, haha.
Uiteindelijk zaten ze allebei op mijn rug. Ze waren allebei hartstikke hard aan het lachen en ikzelf ook. Ik voelde me op dat moment echt zo fijn en zo op mijn plaats. Dat had ik ook wel echt even nodig na een zware en vooral vermoeiende week.

Zaterdag heb ik tot 17.00uur in mijn pyjama gezeten, heerlijk!!
Om 20.00uur had ik met Vera afgesproken, want we zouden naar het feestje van Saskia gaan. Daarna zouden we met Lissi, Nienke en Esmeralda nog uit gaan. Het uitgaan was uiteindelijk niet zo heel erg leuk, maar ach, we hebben ons weer een avond vermaakt.
Zondag heb ik eigenlijk ook niet echt iets gedaan. Ik was ook best wel moe en heb lekker de halve middag zitten lezen.

Maandag had ik permanance op de crèche, maar van tevoren ben ik eerst nog bij Vera gaan lunchen. Dat was allemaal heel erg gezellig en na het eten hebben we zelfs nog even op de Wii een spelletje gedaan.
De permanance was erg makkelijk, want de kinderen waren tamelijk rustig. De kinderen waren allemaal snel opgehaald, dus kon ik met AC vroeger dan gepland naar huis.
Pascal en Séverine gingen de avond uit eten en dus heb ik heerlijk rustig voor de tv staan strijken, waarna ik op tijd naar bed ben gegaan.

Nou en dat was alwéér een week. De tijd gaat nu weer steeds sneller voorbij. Het is hier ook wel heel lekker weer. De zon schijnt de hele dag! Het is nog wel koud, maar met die zon erbij is het wel heel erg lekker. Kan ik mooi vast een beetje bruin worden, haha.
Deze week is de laatste week school voordat de vakantie begint. We hebben hier twee weken en in de tweede week gaan we op wintersport!!
Maar goed, zover is het nog niet.
Tot volgende week.

Liefs Margot