C'est fini.

Het zit erop. Ik ben weer terug in Nederland. Dit keer niet op vakantie, maar met al mijn spullen, want het jaar is voorbij.
Ik heb het heerlijk gehad, heb het leukste jaar van mijn leven gehad, maar één jaar is lang genoeg. Kom maar op met die studie!

De laatste week was nog erg leuk. De kinderen zijn dinsdagochtend op vakantie vertrokken. Na talloze knuffels en kussen zaten ze klaar in de auto. Op naar Arcachon. Ik heb ze nog uitgezwaaid en toen waren ze weg. Dat was wel even heel erg raar, omdat ik me toen realiseerde dat ze ook écht weg waren.
Gelukkig had ik 's middags met Janne afgesproken en zijn we gaan shoppen. Dat was hartstikke gezellig en ik voelde me daardoor al meteen niet meer verdrietig.
's Avonds was het ook nog eens groot feest op Trocadéro toen Nederland de halve finale won. De sfeer die daar hing was hartstikke gezellig en elke keer als Nederland scoorde sprong iedereen op van blijdschap.

Woensdag was het bloedheet. Eigenlijk wilden we gaan zwemmen, maar uiteindelijk ben ik naar Maxime gegaan en hebben we liggen zon. Ook zijn we nog naar Merci geweest. Dat is een winkel met tweedehands meubels, kleding en boeken! Erg leuk, maar alles was erg duur (behalve de boeken).
Rond 19u hebben we afscheid genomen, want Maxime ging nog zwemmen en ik zou bij Meggie gaan eten. We hebben heel lekker gegeten en zijn daarna op haar bed geploft en hebben de hele avond Sex and the City gekeken. Omdat het al laat was, ben ik bij Meggie blijven slapen.
De volgende ochtend moest ze gewoon werken, dus toen Meggie naar haar werk ging, ben ik naar huis gegaan.
Ik had nog vanalles te doen. Ik moest ondertussen toch maar eens gaan beginnen met het inpakken van mijn spullen. Met veel tussenpozen, heb ik toen al een deel van mijn spullen ingepakt.
Vrijdag heb ik de rest gedaan en heb ik ook alles schoongemaakt. Echt fijn weer daarvoor was het niet, maar het moest gebeuren, dus zat er niks anders op dan in die hitte stug door te werken.

Vrijdagavond ben ik nog met Meggie uiteten geweest en weer bij haar blijven slapen. Dat hadden we al een tijdje zo afgesproken, omdat we zaterdagochtend naar de Hema zouden gaan. In Parijs zit één Hema, maar die zit ontzettend ver weg (één uur reizen). Daarom bleef ik dus bij Meggie slapen, zodat we 's ochtends vroeg zouden kunnen vertrekken. Janne ging uiteindelijk ook nog mee en met zijn drieën hebben we er een hartstikke leuke, voor mij laatste, dag van gemaakt.
Daarna moest ik snel naar huis, want mama zou komen. Rond 18u was ze er!!
We hebben toen in Parijs een hapje gegeten en na een aardige wandeling van St. Michel naar Montparnasse, hebben we de trein terug naar Chaville genomen.
Het was nog heerlijk weer, dus met P en S hebben we toen nog wat gedronken en een goed gesprek gehad. Ze vertelden dat ze heel erg tevreden waren over afgelopen jaar, dat ze trots waren op mijn frans en dat ik een goede au pair ben geweest. Hartstikke leuk om te horen natuurlijk! Daardoor kon ik het allemaal ook goed afsluiten en ben ik met een tevreden en zelfvoldaan gevoel terug naar huis gegaan.

De terugreis was warm en vermoeiend, maar ik was erg blij toen ik eenmaal weer thuis was. Vandaag heb ik mijn spullen uitgepakt en het lijkt alsof ik nooit weg ben geweest!
Ik heb een fantastisch jaar gehad en ik wil jullie dan ook allemaal bedanken voor het volgen van mijn blog!!

Heel veel liefs Margot