Malade, partie 2

Inderdaad, jullie lezen het goed. Dacht ik mooi mijn portie ziek zijn voor deze winter gehad te hebben, blijkt dat niet zo te zijn.

Dinsdag was er nog niks aan de hand en ben ik gewoon naar school geweest. Séverine was thuis, vanwege last van haar keel, en AC was ook thuis want ze had een gastro (ook wel buikgriep). Doordat Séverine thuis was had ik een lekker rustig dagje en hoefde ik ook niet te koken. Ook wel eens lekker, haha.
Woensdag was ik met de kinderen. Eigenlijk ging het heel erg goed. We hebben leuk gespeeld en ook met AC ging het al een stuk beter! Ze at goed en was en pleine forme (zoals ze dat hier dan zeggen).
Joséphine had 's middags tijdens de muziekles een soort van examen. Nu is het best wel sneu voor haar, want ze snapt niks van de noten en niemand hier in huis kan haar helpen. Ik oefen vaak wel met haar, maar zelf heb ik nooit noten leren lezen, dus dat gaat ook niet altijd even makkelijk.
Ze had dus dat examen, maar dat had ze erg slecht gemaakt. Ik vond het echt heel erg vervelend, omdat ze er eigenlijk niks aan kan doen dat ze het niet snapt. Gelukkig had de juffrouw me na de les wat tips gegeven om thuis te oefenen, waardoor Joséphine het uiteindelijk wel beter zou leren. Nou daar zijn we nu dus mee bezig. Het is vooral veel oefenen, oefenen en nog meer oefenen.

Donderdag zou Vera hier komen eten. Ik had die dag nog niks gepland en daarom had ik haar gevraagd of ze zin had om, na haar school, hier te komen lunchen. Helaas was mijn buikpijn woensdagnacht op komen zetten en was die donderdag nog niet weg. Gelukkig kwam Vera wel gewoon en het was heel erg gezellig!

Vrijdag moest ik vroeg op want om kwart voor 9 begon de conférence. Na de conférence heb ik altijd mijn Franse les, maar deze vrijdag liep het allemaal wat anders dan gepland. Net voor het einde van de conférence werd ik gebeld door Séverine dat Joséphine ziek was. Of ik haar tussen de middag van school wilde halen. Natuurlijk, geen probleem, ook dat hoort bij mijn baan hier als au pair. Zelf had ik ook nog steeds erge buikpijn, dus echt erg vond ik het niet.
We hebben samen geluncht en daarna Mamma Mia gekeken! Erg leuk. Helaas moest ik tijdens de film steeds naar de wc rennen. Inderdaad je raadt het al, ook ik was het slachtoffer geworden van een gastro. Héél fijn.
Na vijf keer naar de wc te zijn geweest had ik nog steeds buikpijn en ook mijn billen begonnen aardig zeer te doen. 's Avonds wilde ik dan ook vroeg naar bed gaan. Séverine had me meteen medicijnen gegeven en die zorgden er gelukkig wel voor dat ik goed kon slapen.

Zaterdag zouden Vera en ik gaan lunchen met Mevrouw Douma, mijn oude mentor en frans lerares! Ze was met 5vwo van het Maasland in Parijs en vond het wel leuk ons te zien.
Er was nog een andere lerares mee en met zijn vieren hebben we in een heel leuk, klein restaurantje iets gegeten. Het was echt een leuke middag en Mevrouw Douma was ook echt super geïnteresseerd in onze verhalen. Ze is zelf vroeger ook au pair geweest in Parijs, dus dat was allemaal erg leuk. Uiteindelijk betaalde ze ook nog eens onze lunch!
Om 18.00 uur had ze met de leerlingen weer afgesproken, dus rond 17.00 uur hebben we weer afscheid genomen. Vera en ik zijn toen nog even iets bij Saint Michel gaan drinken.
Toen Vera naar huis was, heb ik de bus gepakt naar Nienke, want we zouden crêpes eten en daarna naar de bioscoop gaan. Eigenlijk zou ik er ook blijven slapen, maar omdat ik nog steeds last had van mijn gastro vond ik dat toch niet zo'n goed idee.
De crêpes waren wel heel lekker en de film was echt fantastisch. Heel erg droevig, maar zéér indrukwekkend. We waren naar Brothers geweest. Echt een hele goede film.

De film was om kwart voor 12 af en om 23.58 zou er voor mij een trein gaan naar Chaville. We liepen naar het station en Nienke vroeg ineens aan mij, zou je je trein nog kunnen halen. Ik zeg: "Als we nu héél snel doorlopen dan wel." Toen zijn we maar gaan rennen, haha, echt heel grappig. Ren je daar om 5 voor 12 's nachts door Parijs.
Na een laatste sprintje zat ik nét voordat de deuren gingen in de trein. Gelukkig.

Zondag heb ik de hele dag in mijn pyjama doorgebracht. De familie was niet thuis en ik voelde me nog steeds niet echt beter, dus dat kwam me wel goed uit.
Ook vandaag was een erg rustige dag. Anne Caroline heeft dus al vanaf dinsdag last van diarree en het is nog steeds niet over. We waren dus vandaag samen thuis en eigenlijk was het wel gezellig. We hebben Dora gekeken en AC heeft veel geslapen, heerlijk rustig.

Nu voel ik me gelukkig alweer een stuk beter. Morgen weer naar school en ik zie wel wat de rest van de week me brengt :).

Bisous Margot